Fietsers rijden door een donkere tunnel naar het groene licht aan het eind

Stories · · 2min lezen

Tour De Vosges

Vier heren, drie dagen. Dat zijn de ingrediënten voor een tocht die ons van Luik naar de Vogezen zal voeren. We willen op drie dagen in de Vogezen staan om daar aan te sluiten bij de rest van ons wielerteam: WTC De Kadans. Zij maken de grote oversteek met de bus.

Trier
De eerste rit is meteen de koninginnenrit. Een route van 245 kilometer die ons doorheen de Ardennen slingert van Luik naar Trier. Je denkt altijd dat het zal meevallen, maar het geluk is groot als we de naaldwouden achter ons laten en de wijnranken zien opdoemen en uiteindelijk de Moezel op ons pad te treffen. Het is bij de laatste meters klimwerk dat we even flirten met krampen. We checken in in ons hotel en duiken de stad in om onze energievoorraad terug aan te vullen. Ruimte genoeg om dat te doen. Trier wemelt van de bars en restaurants en een snelle blik op Yelp of Foursquare leert je de beste plaatsen kennen.

Racefiets met Apidura-tas aan het stuur geparkeerd in een station Vier fietsers poseren onder het glazen dak van het station Luik-Guillemins Close-up van een Apidura-tas met geel zeshoekig logo aan een fiets Twee papieren bekers koffie worden aan elkaar doorgegeven Twee fietsers bij hun fietsen in de stationshal van Luik Het golvende glazen dak van het station Luik-Guillemins vanaf de voorkant Ingelijste zwart-witfoto van wielrenners aan de muur van een café Drie fietsers rijden samen door een donkere tunnel richting daglicht Twee fietsers staan naast een racefiets op een weg onder bomen Fiets met bidons tegen een radiator in een hotelkamer Hand houdt een donker en een blond bier vast in een terras Drie mannen wandelen ’s avonds over kasseien door een Franse stadsstraat

Lotharingen
De volgende dag beginnen we onze weg doorheen het Groothertogdom Luxemburg. Prachtige asfalt. Dat in alle geval. Daarna flirten we de hele tijd met Frans-Duitse grens om uiteindelijk definitief Frankrijk in te duiken. We rijden langs een eindeloos kanaal: Canal des houillères de la Sarre. Het kanaal werd gegraven van 1861 tot 1865 en verbindt het steenkoolbekken van Saarbrücken met de industrie in Mulhouse. Ook de staalfabrieken in het Saarland en aardewerk fabrikant Villeroy & Boch (waar we zijn gepasseerd) maakten gebruik van het kanaal. Door de kanaalroute te nemen zijn de klimkilomters eerder beperkt en dat doet deugd na de rit van gisteren. Net zoals het kanaal eindeloos is, lijkt de energievoorraad dat ook te zijn. De vlakke kilometers langs het kanaal zijn een zaligheid in de broeierige middagzon. Ons overnachting is - niet toevallig - genesteld tegen een sluis om te passage van het kanaal te verzekeren. Een avondmaal vinden we in de enige eetgelegenheid midden in het dorp. Een pizzeria waar een koppel (dat een eind in de vijftig is) ons met warme vriendelijkheid ontvangt en onze honger moeiteloos kan stillen met geweldige pizza’s. Een topper.

Lege asfaltweg met een berk tussen velden onder een blauwe lucht Fietsers rusten in het gras terwijl een persoon in groen shirt toekijkt Wit huisje naast een sluis aan een kanaal met fietspad Bosrijke oever van een meer met een klein huis aan het water Drie racefietsen met bagagetassen tegen een muur geparkeerd Twee pizza’s op een tafel waarbij iemand met een vork eet Flessen en glazen bier op een houten tafel op een terras Bakker rolt deeg uit op een werkblad met bloem

Plainfaing

De laatste dag start goed met een locaal ontbijt voor de deuren van de lokale bakkerij in Arzviller. De bakkersvrouw serveert ons zelfs gratis koffie bij het horen van onze fietsplannen. We zitten in de ochtendzon ons ontbijt te verorberen wanneer ze komt aandraven met een verse kan koffie. Erg fijn om zo’n service te krijgen in dit kleine dorp. Ver weg van alle massa toerisme kan je toch authenticiteit en spontane momenten ontdekken. Gesterkt door de ontmoeting en het ontbijt zetten we onze weg naar Plainfaing voort. Geleidelijk klimwerk. Lange lopers, zoals ze zeggen. Brengen ons bij ons hotel waar we verzoenen met de rest van de kameraden. Het is mooi geweest. Tijd voor het echte Vogezen-werk.

Fietser in groen shirt en bakkersvrouw houden samen een dienblad vast Fietser in Rapha-shirt koopt brood in een bakkerij bij de bakkersvrouw Stokbroden en kleine kopjes koffie op een dienblad Stokbroden en een stuk kaas in papieren zakken op een tafel Fietsers in een dorp met huizen op de achtergrond in de Vogezen Fietser in groen en bakkersvrouw voor een Boulangerie in de Vogezen

Reacties

Nog geen reacties. Wat vind jij ervan?

Reacties verschijnen zodra Dimi ze gelezen heeft. Je e-mailadres blijft bij ons. Privacy

Nieuwsbrief

Join the peloton

Nieuwe tests, ritten en wat op onze radar verschijnt, in je mailbox. Hoogstens twee mails per maand, en alleen als er iets te vertellen valt.